Βρώμικος πόλεμος των οικουμενιστών εναντίον του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας πίσω από την εκλογή του νέου Μητροπολίτου στο Σικάγο;

ΜΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

«Η ταχεία εξάπλωση και επιρροή των μοναστηριών του Γέροντος Εφραίμ έχει φτάσει σε μία κρίσιμη φάση. Προσεγγίζει το σημείο της μη αναστρεψιμότητας.»

«Ο επόμενος Μητροπολίτης πρέπει να είναι πρόθυμος και ικανός να αντιμετωπίσει την επιρροή των Μοναστηριών του Γέροντος Εφραίμ ..»

«Ο νέος Μητροπολίτης της Μητροπόλεως του Σικάγου, ή θα ανοίξει τον δρόμο της χαλιναγώγησής τους ή θα επιτρέψει σε αυτά τα μοναστήρια να συνεχίσουν να αναπτύσσονται, καταστρέφοντας την πίστη μας και τις κοινότητές μας, και δημιουργώντας σοβαρές γεωπολιτικές και νομικές επιπτώσεις.»

[Elaine Jaharis]

 σ.σ. Περίεργα πράγματα συμβαίνουν εκεί στο Σικάγο. Ξαφνικά, Πατριάρχης Βαρθολομαίος και Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος βρέθηκαν ‘στα μαχαίρια’ με αφορμή την εκλογή ενός Μητροπολίτου. Οι πληροφορίες που δίνονται κάθε άλλο παρά ρίχνουν φως στην υπόθεση, ίσα ίσα μας μπερδεύουν περισσότερο. Μία όμως ανοιχτή επιστολή προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, την Σύνοδο Επισκόπων και το Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο, που δημοσιεύτηκε στα τέλη του Ιουνίου, ίσως και να σκιαγραφεί τους πραγματικούς λόγους αυτής της ωμής παρέμβασης του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής. 

Διότι σε αυτήν την υπόθεση κάποια πράγματα δεν βγάζουν νόημα, όπως, το που ακριβώς ωθείται ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, μία από τις ‘προοδευτικές’ άλλωστε φωνές στην ψευδοσύνοδο της Κρήτης, ή, το πως ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος απέρριψε τον κατάλογο των υποψηφίων που ο ίδιος είχε εγκρίνει λίγους μήνες πριν.

Η Αρχιεπισκοπή της Αμερικής που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα είναι ‘περικυκλωμένη’ από το Τάγμα του Βαρθολομαίου ή αλλιώς το Τάγμα του Αγίου Ανδρέα, και από διάφορους χρηματοδότες οι οποίοι φαίνεται να έχουν στενότερες σχέσεις με το Φανάρι παρά με την Αρχιεπισκοπή Αμερικής. Και όλοι αυτοί, Τάγμα και δωρητές, έχουν ένα κοινό πρόβλημα. Το πρόβλημά τους είναι ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας. Δεν αντέχουν τις διδαχές του, την Ορθόδοξη Παράδοση, την βιωματική Ορθοδοξία. Η πουδραρισμένη πνευματικότητά τους τα θεωρεί πρωτόγονα όλα αυτά. Δεν αντέχουν το γεγονός ότι ο Γέροντας Εφραίμ κερδίζει συνεχώς έδαφος στις καρδιές των Αμερικανών. Όποιος τον ακολουθεί είναι «φανατικός» σύμφωνα με αυτούς. Ο Γέροντας Εφραίμ «καταστρέφει την πίστη και την κοινωνία» διακηρύττουν, και προειδοποιούν ότι έχει δημιουργηθεί «μία Εκκλησία μέσα στην Εκκλησία» και πως αν δεν ελεγχθεί η δράση του σε λίγο καιρό η κατάσταση στην Αμερική θα είναι «μη αναστρέψιμη» και θα επιφέρει ακόμα και «σοβαρές γεωπολιτικές επιπτώσεις»!

Πως όμως όλα αυτά συνδέονται με τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο; Σε ένα άρθρο του ο Θεόδωρος Καλμούκος (Theodore Kalmoukos), αρθρογράφος του Εθν. Κήρυκα επί των θρησκευτικών θεμάτων, τον οποίο κάποιοι βλέπουν ως άνθρωπο του Φαναρίου, σπεύδει να μας, ενημερώσει ότι «ο Εθνικός Κήρυξ έμαθε πως έχει δημιουργηθεί ένα φονταμενταλιστικό κίνημα στην Αρχιεπισκοπή, ονομαζόμενο ‘Εφραιμισμός’, το οποίο προέρχεται από τα μοναστήρια». «Το Οικουμενικό Πατριαρχείο» λέει λίγο πιο κάτω, «έχει πλήρη επίγνωση των μοναστηριών και των διδασκαλιών τους. Υπάρχουν πολλά βίντεο στο διαδίκτυο με ομιλίες του Γέροντα Εφραίμ οι οποίες είναι αρκετά αποκαλυπτικές όσον αφορά τις διδασκαλίες του, ακόμη και ‘τις προφητείες του’.» «Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος», μας λέει, «φαίνεται να είναι πλήρως ενημερωμένος .. αλλά, δυστυχώς, δεν δείχνει να είναι διατεθειμένος να αντιμετωπίσει το ζήτημα.» «Δεν εφαρμόζονται καν οι Αρχιεπισκοπικοί Κανονισμοί που καθορίζουν την λειτουργία των μοναστηριών ..» συμπληρώνει. Αναφέρεται επίσης στο άρθρο ότι κάποτε με επίμονη πρωτοβουλία του Μάικλ Τζαχάρη [θα δείτε γι’ αυτόν περισσότερα στη συνέχεια] είχε συσταθεί μία ειδική επιτροπή για να διεξάγει ενδελεχή έλεγχο στα Μοναστήρια του Γέροντα Εφράιμ αλλά η προσπάθεια δεν ευδοκίμησε διότι οι Μητροπολίτες δεν συνεργάστηκαν. Πολλοί ιερείς επίσης, μας λέει το άρθρο, έχουν επηρεαστεί από τον Γέροντα Εφραίμ και με τη σειρά τους επηρεάζουν τους ενορίτες. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αυτό το δημοσίευμα του Θεόδωρου Καλμούκου αναφέρονται τα ψηφίσματα της οικουμενιστικής φωλιάς Orthodox Christian Laity (Χριστιανοί Ορθόδοξοι Λαϊκοί) προς την Επαρχιακή Σύνοδο και την Σύνοδο των Επισκόπων, τα οποία τους καλούν να συμμορφωθούν με τους Αρχιεπισκοπικούς Κανονισμούς που σχετίζονται με την λειτουργία των Μοναστηριών.

Τα πράγματα δείχνουνε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος θεωρείται υπεύθυνος για όλη αυτήν την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός ανελέητου πολέμου εναντίον του Γέροντα Εφραίμ με πρώτο θύμα ίσως και τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο. Ο λόγος; Ποιος άλλος από τον προφανή. Έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Η παρουσία του Γέροντα Εφραίμ όχι μόνο στερεώνει το ποίμνιο στην αληθινή Ορθοδοξία και στέκεται εμπόδιο στην αποδοχή των αποφάσεων της ψευδοΣυνόδου, αλλά κερδίζει συνεχώς νέο έδαφος. Έχουμε άλλωστε γευθεί και εδώ στην Ελλάδα παρόμοια ωμή παρέμβαση του Βαρθολομαίου εναντίον Μητροπολιτών, μοναχών και ιερέων που αντιστέκονται στην ψευδοΣύνοδο της Κρήτης.

Τους τελευταίους μήνες η γράφουσα παρατήρησε ότι οι οικουμενιστικοί κύκλοι που εργάστηκαν μεθοδικά για την πραγματοποίηση της ψευδοΣυνόδου της Κρήτης, ανέσυραν από τα συρτάρια τους παλιά συκοφαντικά άρθρα εναντίον του Γέροντα Εφραίμ για να ‘ξαναζεστάνουν’ το θέμα. «Μοναστικό κίνημα προκαλεί νέα διαμάχη ..» λέει ένα άρθρο από το2011 δημοσιευμένο πάλι το 2017! Η ανοιχτή επιστολή όμως της Elaine Jaharis λίγες μόνο ημέρες πριν το ‘άδειασμα’ του Αρχιεπισκόπου Αμερικής από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο αξίζει προσοχής και αυτό διότι αυτή η γυναίκα δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο.

Η Elaine Jaharis κηρύττει ανοικτό πόλεμο εναντίον του Γέροντα Εφραίμ, μιλάει εντελώς απαξιωτικά για το έργο του και ζητά την άμεση επέμβαση του νέου Μητροπολίτη. Στο άρθρο αναφέρεται το ιστορικό της: έχει υπηρετήσει ως μέλος του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου (2004-2017), ως πρόεδρος της Επιτροπής Ομάδων Νεολαίας (2012-2017), είναι ιδρύτρια του οργανισμού Πίστη: Δωρεά για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό [Faith: An Endowment for Orthodoxy and Hellenism ] και μέλος του οργανισμού Ηγεσία 100.

Με μία περαιτέρω έρευνα, για να κατανοήσω την βαρύτητα του λόγου της, κατέληξα στα εξής. Πεθερός της ήταν ο πρόσφατα αποθανών Michael Jaharis [Μάικλ Τζαχάρης], ‘κυνηγός’ του Γέροντα Εφραίμ, γνωστός μεγιστάνας δισεκατομμυριούχος που κοσμούσε τις λίστες του περιοδικού Forbes ανάμεσα στους πλουσιότερους ανθρώπους των ΗΠΑ. Ο Μάικλ είχε σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ήταν Άρχοντας του Τάγματος του Αγίου Ανδρέα, αντιπρόεδρος του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, ιδρυτής του προγράμματος Ηγεσία 100 και άλλα. Χαρακτηριζόταν από πληθώρα δραστηριοτήτων, δωρεές / συμμετοχές σε επιτροπές κλπ., μέχρι και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ωνάση ήταν, ενώ το 2013 είχε δωρίσει σημαντικό ποσό στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση της πείνας και της φτώχιας, όπως και αργότερα για το ‘προσφυγικό’. Η περίπτωσή του είναι η κλασσική που ανθεί στις μέρες μας, ο ‘φιλάνθρωπος επιχειρηματίας’ που όλοι σέβονται και πάντα πρέπει να έχει δίκιο σε αυτά που λέει διότι πληρώνει. Μέχρι και οι αριστερές εφημερίδες εδώ στην Ελλάδα έκαναν γαργάρα τα περί ‘ταξικής ισότητας’ με τα οποία ζαλίζουν το πόμολο, και στην αναγγελία του θανάτου του αναφέρθηκαν στο πρόσωπό του με εγκωμιαστικό τρόπο.

Και μιας και μιλάμε για χρήματα, υπενθυμίζω ότι πρόσφατα ο οργανισμός Leadership 100 δώρισε 2.6 εκατομ. δολ. στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής για την υλοποίηση διαφόρων προγραμμάτων. Ένα από αυτά ήταν το πρόγραμμα υποτροφιών στον ΟΗΕ το οποίο χειρίστηκε ο Αρχιμανδρίτης Ναθαναήλ Συμεωνίδης από τη θέση του στο Γραφείο Διορθοδόξων, Οικουμενικών και Διαθρησκειακών Σχέσεων, στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής. Ο Αρχιμανδρίτης Ναθαναήλ Συμεωνίδης είναι ένα από τα τρία πρόσωπα που πρότεινε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο προς επισκοποίηση. Είναι αυτός που λίγες ημέρες μετά τη λήξη της ψευδοΣυνόδου έδωσε ομιλία (μαζί με την Ελισάβετ Προδρόμου) στο Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων.

***

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΕΠΟΜΕΝΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟΥ

Πηγή: ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ (The National Herald)

Δημοσιεύεται από: Orthodox Christian Laity

της Elaine Jaharis

Ανοιχτή Επιστολή προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, την Σύνοδο Επισκόπων και το Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο – Επιτροπή Διαβούλευσης.

Η επιλογή του επόμενου Μητροπολίτη του Σικάγου θα διαμορφώσει το μέλλον ολόκληρης της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική – για καλύτερα ή χειρότερα. Δεν υπάρχει μέση οδός. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους η παρούσα κατάσταση δεν είναι βιώσιμη. Αυτή η Μητρόπολη δεν μπορεί να επιβιώσει άλλο με ένα ακόμα «μια απ’ τα ίδια» ή με έναν «προσωρινό αντικαταστάτη».

Μια εμπνευσμένη επιλογή θα κατευθύνει την Μητρόπολη σε νέες κατευθύνσεις· θα αναζωογονήσει τους ρόλους επιστασίας· και θα αποκαταστήσει τη χαρά στη ζωή της Εκκλησίας που έχει τραυματιστεί σοβαρά τα τελευταία χρόνια. Μια ακατάλληλη επιλογή θα καταδικάσει αυτήν την Μητρόπολη· θα επιταχύνει την πτώση της· και θα γίνει η αφετηρία μιας αλυσίδας γεγονότων τα οποία θα επηρεάσουν αρνητικά ολόκληρη την Αρχιεπισκοπή, καθώς και το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως.

Ο επόμενος Μητροπολίτης πρέπει να είναι ένας στοργικός, ηθικός ποιμένας που νοιάζεται για το ποίμνιο που του έχει ανατεθεί, τόσο τους κληρικούς όσο και τους λαϊκούς. Πρέπει να έχει την ιδιοσυγκρασία, την σοφία και την διορατικότητα να ενώσει ένα διαιρεμένο και αποσυνδεδεμένο σώμα λαϊκών· να θεραπεύσει τις διαιρέσεις ανάμεσα στους κληρικούς, οι οποίοι υιοθετούν αντικρουόμενες απόψεις και θεολογίες.

Ο επόμενος Μητροπολίτης πρέπει να είναι πρόθυμος και ικανός να αντιμετωπίσει την επιρροή των Μοναστηριών του Γέροντος Εφραίμ στους κληρικούς και στις ενορίες της Μητροπόλεως του Σικάγου, τα οποία, επεκτείνουν την δράση τους πέρα ​​από τον παραδοσιακό ρόλο των Μοναστηριών ως μέρος της Εκκλησίας. Θα πρέπει να είναι πρόθυμος να επιβάλει σθεναρά τις υποχρεώσεις αυτών των μοναστηριών σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη της Αρχιεπισκοπής ή να τους αφαιρέσει την νομιμότητα που απορρέει από την υπαγωγή τους στο Ωμοφόριό του. Ο νέος Μητροπολίτης δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι αγνοεί αυτό το κρίσιμο ζήτημα, την ώρα που οι ενέργειές του και οι αδράνειές του τα υποστηρίζουν. [σ.σ. τα Μοναστήρια]

Η ταχεία εξάπλωση και επιρροή των μοναστηριών του Γέροντος Εφραίμ έχει φτάσει σε μία κρίσιμη φάση. Προσεγγίζει το σημείο της μη αναστρεψιμότητας. Ο νέος Μητροπολίτης της Μητροπόλεως του Σικάγου, ή θα ανοίξει τον δρόμο της χαλιναγώγησής τους ή θα επιτρέψει σε αυτά τα μοναστήρια να συνεχίσουν να αναπτύσσονται, καταστρέφοντας την πίστη μας και τις κοινότητές μας, και δημιουργώντας σοβαρές γεωπολιτικές και νομικές επιπτώσεις.

Η Επαρχιακή Σύνοδος και το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχουν την τεράστια ευθύνη να αποφασίσουν για το μέλλον της Μητρόπολης του Σικάγου, της Αρχιεπισκοπής της Αμερικής και, κατ’ επέκταση, της Παγκόσμιας Εκκλησίας του Χριστού. Θα φέρουν ευθύνη για την απόφαση που θα πάρουν, τώρα και για πάντα. Προσεύχομαι ότι το Άγιο Πνεύμα, το οποίο είναι παρόν παντού και γεμίζει όλα τα πράγματα, θα έρθει και θα κατοικήσει μεταξύ των Ιεραρχών μας, για να κάνουν μια επιλογή που θα «ευαρεστήσει τον Θεό» και όλο τον λαό Του.

***

Σχολιασμός, μετάφραση, Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦ

ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΑΡΙΖΟΝΑΣ Η ΝΟΕΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Ποιος ήταν ο γέροντας Εφραίμ στην Αριζόνα - Γιατί θεωρείται άγιος Εκοιμήθη τις πρωινές ώρες της Κυριακής σε ηλικία 91 χρόνων ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας.

                                               

                                           


Εκοιμήθη τις πρωινές ώρες της Κυριακής σε ηλικία 91 χρόνων ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας.

Ο Γέροντας Εφραίμ, κατά κόσμον Ιωάννης Μωραΐτης, γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1928 στον Βόλο. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη φτώχεια, βοηθώντας τον πατέρα του στην εργασία του.

Σε ηλικία μόλις 14 ετών του δημιουργήθηκε η επιθυμία να ακολουθήσει τον μοναχισμό, ωστόσο ο πνευματικός του δεν του έδωσε ευλογία να πάει στο Άγιο Όρος μέχρι να συμπληρώσει το 19ο έτος της ηλικίας του.

Με την άφιξη του στο Άγιο Όρος, στις 26 Σεπτεμβρίου 1947, πήγε κατευθείαν στον γέροντα Ιωσήφ (Ησυχαστή), στη σπηλιά του Τιμίου Προδρόμου, ο οποίος τον αποδέχτηκε στην αδελφότητά του, και έκανε την κουρά του 9 μήνες αργότερα το 1948, δίνοντάς του το όνομα Εφραίμ. Από υπακοή στον γέροντά του, ο μοναχός Εφραίμ χειροτονήθηκε διάκονος και στη συνέχεια ιερέας. Η ζωή στην αδελφότητα του γέροντος Ιωσήφ ήταν πολύ αυστηρή και ασκητική.

Μετά την κοίμηση του γέροντος Ιωσήφ το 1959, συγκεντρώθηκαν αρκετοί μοναχοί γύρω από τον γέροντα Εφραίμ που τον είχαν ως πνευματικό πατέρα. Το 1973 η αδελφότητά του μετακόμισε στην Ιερά Μονή Φιλοθέου όπου έγινε και ηγούμενός της. Λόγω της φήμης του γέροντα Εφραίμ, η μοναστική αδελφότητα μεγάλωσε γρήγορα.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα orthodoxia.info, του ζητήθηκε από την επιστασία του Αγίου Όρου να αναβιώσει και να επανδρώσει πολλά μοναστήρια στο Άγιο Όρος τα οποία έπασχαν από λειψανδρία, όπως τις Μονές Ξηροποτάμου, Κωνσταμονίτου και Καρακάλλου. Αυτά τα μοναστήρια βρίσκονται υπό την πνευματική του καθοδήγηση μέχρι σήμερα.

Επίσης, πολλά άλλα μοναστήρια στην Ελλάδα είναι υπό την πνευματική καθοδήγηση του γέροντα Εφραίμ, όπως η Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στις Σέρρες, της Παναγίας της Οδηγήτριας στην Πορταριά του Βόλου και του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, πρώην μετόχι της Φιλοθέου, στη Θάσο.

Το 1979 έφθασε στον Καναδά για λόγους υγείας. Παράλληλα με τις ιατρικές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε, εξομολογούσε και δίδασκε τους απόδημους Έλληνες. Η ποιμαντική του δράση, κατόπιν προσκλήσεων, από τον Καναδά εξαπλώθηκε στις ΗΠΑ. Έκτοτε οι επισκέψεις συνεχίσθηκαν και η ποιμαντική προσφορά του όλο και αυξανόταν.

Τότε σιγά-σιγά άρχισε να καλλιεργείται η σκέψη να ιδρυθεί μοναστήρι στην Αμερική, ώστε ο απόδημος ελληνισμός να έχει μια μόνιμη βάση πνευματικού ανεφοδιασμού. Πράγματι άρχισαν ενέργειες και ιδρύθηκαν στην αρχή δύο μοναστήρια, το ένα στο Μόντρεαλ του Καναδά και το άλλο στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ. Ακολούθησε η ίδρυση και άλλων μοναστηριών, με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχουν 19 μοναστήρια και να βρίσκονται υπό ίδρυση άλλα δύο.

Συνέχισε να είναι πνευματικός πατέρας ιερών μονών στο Άγιο Όρος και 8 γυναικείων μοναστηριών σε όλη την Ελλάδα, αλλά καθώς δεν ήταν πρακτικό να είναι ηγούμενος της Ιεράς Μονής Φιλοθέου, αφού έλειπε για μεγάλα χρονικά διαστήματα στη Βόρεια Αμερική, παραιτήθηκε το 1990.
Τα μοναστήρια που έχει ιδρύσει

Σύμφωνα με την ίδια ιστοσελίδα, στην Αμερική έως σήμερα έχει ιδρύσει 19 μοναστήρια, 17 στις ΗΠΑ και 2 στον Καναδά, ανδρικά και γυναικεία, τα οποία υπάγονται στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής και Καναδά.

Τα μοναστήρια αυτά βρίσκονται: δύο στη Φλόριντα, δύο στο Τέξας, δύο στο Σικάγο, δύο στη νότια Καρολίνα, ένα στη Νέα Υόρκη, ένα στην Ουάσιγκτον, ένα στην Πενσυλβανία, ένα στην Καλιφόρνια, ένα στο Ιλινόις, ένα στο Μίτσιγκαν, ένα στο Μόντρεαλ, και ένα στο Τορόντο. Επίσης, έχει ιδρύσει ένα γηροκομείο.

Ο γέροντας Εφραίμ, μέχρι την κοίμησή του, εγκαταβιούσε στο μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην έρημο της Αριζόνα, λίγη ώρα μακριά από την πρωτεύουσα της Αριζόνα, το Phoenix, και κοντά στην πόλη Florence.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης : Απλοϊκοί άνθρωποι με τα μάτια της ψυχής έβλεπαν τα αόρατα

Εκείνον τον άνθρωπον, που διατηρεί μέσα εις την ψυχήν του την συνεχή μνήμην του Θεού, δεν είναι τόσον εύκολον οι δαίμονες να του κάνουν κακόν.

Να τον πειράξουν ναι, αλλά να τον βλάψουν δύσκολον, και τούτο διότι δεν δίδει άδειαν εις τους δαίμονας να τον υποσκελίσουν, διότι είναι οπλισμένος με το όπλον της συνεχούς μνήμης του Θεού.

Όποιος έχει τα μάτια της ψυχής του ανοικτά και βλέπει τον Θεόν, δεν είναι εύκολον να τον βλάψουν οι εχθροί.
Οι πολύ πνευματικοί άνθρωποι δεν είχαν ανάγκην από πνευματικά βιβλία, δεν είχαν πολλήν ανάγκην από πολλήν μελέτην πατερικών βιβλίων, διότι συνεχώς εμελέτων τα περί Θεού.

Ό,τι έβλεπαν, αμέσως τους εδίδετο μία ευκαιρία κάτι να μελετήσουν, κάτι ξένον να γνωρίσουν. Όλη η κτίσις ήτο δι’ αυτούς ένα πανεπιστήμιον. Όπου έστρεφαν τα μάτια των, κάτι θα έβλεπαν δια να μελετήσουν.
Πότε την πρόνοιαν του Θεού, πότε την σοφίαν Του, πότε την κρίσιν Του, πότε την διδαχήν Του κ.ο.κ.
Με τα μάτια της ψυχής έβλεπαν τα αόρατα. Η μελέτη τούτων επλήρωνε την καρδίαν των με γνώσεις πνευματικάς.
Ημείς οι σημερινοί άνθρωποι, επειδή δεν έχομεν τα μάτια της ψυχής ανοικτά, δεν έχομεν την δυνατότητα να μένωμεν εις την πνευματικήν μελέτην, και κάτι που βλέπομεν, έχομεν ανάγκην από τα ιερά βιβλία, δια να γνωρίσωμεν τα περί Θεού.
Ο νους των πνευματικών αυτών ανθρώπων ήτο τόσον πολύ δυνατός, ώστε ημπορούσε να συλλάβη νοήματα και συλλογισμούς με πλήρη σοφίαν. Ο ιδικός μας νους είναι τόσον αδύνατος, που μόλις κάτι δύναται να συγκρατήση.
Απλοϊκοί άνθρωποι κατά το πλείστον ήσαν οι πατέρες τότε, και όμως αποκτούσαν πλήρη γνώσιν, διότι το Άγιον Πνεύμα τους εβοήθει συνιέναι τας Γραφάς.
Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Μη φοβηθείς τον Θεό με τις απειλές Του, αλλά να Τον φοβηθείς από την αγάπη Του!

Ένας άνθρωπος 60άρης, επιστήμων ήρθε στο Όρος και λέει: «Πάτερ, ξέρεις, βλαστημάω. Πήγα και πέρυσι και στον πάτερ τάδε, και συνέχισα και πάλι, ξέρω ότι είναι κακό».

Δεν ξέρεις πόσο κακό είναι, του λέω. Και αρχίζω και του κάνω μια ανάλυση της βλασφημίας, τι τρομερό έγκλημα είναι. Η καρδιά σου δουλεύει σαν το ρολόϊ, του λέω, τικ-τακ, τικ-τακ, αν θα στη σταματήσει ο Θεός την καρδιά; Εάν αποφασίσει εν τη δικαιοσύνη Του; Σε ανέχεται τώρα και σε φυλάει. Αν αύριο στη σταματήσει την καρδιά σου και φύγεις από τη ζωή; Θα Τον δεις Κριτή! Θα στραφείς στην Παναγία να ζητήσεις βοήθεια· μα και την Παναγία δεν την άφησες ήσυχη. Και αυτή την βλαστήμησες!

Από ποιον θα ζητήσεις βοήθεια; Θα βρεθείς μετωπικά με τον Θεό τον υβριζόμενο, τον υβρισθέντα από σένα σ’ όλη τη ζωή σου! Τι έλεος;
Ήδη θα έχεις πάρει την απόφαση από τη συνείδησή σου· η συνείδησή σου θα σ’ έχει αποφασίσει· δεν χρειάζεται να δεις τον δικαστή καθόλου. Είναι η συνείδηση ο δικαστής. Επομένως, τώρα, άνθρωπέ μου τι θα κάνεις; Να, πες ότι κοιμήθηκες. Και αυτή τη στιγμή σού σταματάει την καρδιά και συ δεν ξυπνάς. Πού θα πας;

Ύστερα σου φταίει η γυναίκα σου, σου φταίει το παιδί σου, σου φταίει το άλφα, το βήτα. Καλά, δεν μου λες, αν σ’ είχε ευεργετήσει ένας άνθρωπος για ένα ελάχιστο πράγμα, ή ας υποθέσουμε για ένα μεγάλο πράγμα, σου γλύτωσε τη ζωή σου, και σου φταίει η γυναίκα σου, ας πούμε, και το παιδί σου, είναι ποτέ δυνατόν να φανταστείς ότι εσύ θα βρίσεις αυτόν τον ευεργέτη; «Όχι», μου λέει. Και τι είναι αυτός που σου γλύτωσε τη ζωή τη σωματική σου, την κατά κόσμον ζωή, μ’ εκείνον που σε γλύτωσε από την αιώνια κόλαση, που σ’ έκανε άνθρωπο; Αυτό το είναι σου είναι απ’ αυτά τα χέρια του Θεού, από τον Θεό είναι, και συνέχεια Τον βλαστημάς, μα και τόσες άλλες απειράριθμες αμαρτίες κάνεις. Είναι στο χέρι του Θεού να σου κόψει τη ζωή, να σε δικάσει και να σε μπάσει στην κόλαση. Τι θα κάνεις;
Πες ότι παίζουν τα παιδάκια σου έξω και συ κάθεσαι και τα κοιτάς και για μια στιγμή μεταξύ τους τσακώνονται και αρχίζουν να βρίζουν εσένα: «Ο πατέρας μου, ο ποίσος, ο δείξος». Τι θα έκαμες; Θα τα είχες σκοτώσει στο ξύλο! Και είσαι και άνθρωπος και αμαρτωλός και γήινος και για μια στιγμή λες: «Δεν είναι σωστό αυτό που μου έκαναν».
Και πράγματι δεν είναι σωστό αυτό που κάνουν, μέσα σ’ ένα παιχνίδι τους να βρίσουν εσένα τον πατέρα τους μετά από τόση λατρεία που τα έχεις. Και αυτή η ζωή ένα παιχνίδι είναι εδώ κάτω, του λέω. Και σου φταίει ο άλφα και βήτα και φτάνεις εσύ να βλαστημάς τον Ουράνιο Πατέρα σου; Την Ουράνια Μητέρα σου; Ποια είναι η Παναγία; Μα ποιος μας κρατάει από την οργή του Θεού; Δεν μας κρατάει η Παναγία; Κι εσύ Την βρίζεις;
Ήρθε ο καημένος την επόμενη χρονιά και μου λέει: «Πάτερ, δεν ξαναβλαστήμησα». Όταν ένας γεωργός οργώσει το χωράφι και το σπείρει και μετά αρχίσει και βλέπει καρπό, δεν χαίρεται για τον καρπό; Έτσι είναι και ένας πνευματικός, όταν δει, ας πούμε, ότι η προσπάθεια η μικρή, το δίλεπτο της χήρας έφερε έναν καρπό στον Θεό, για τη δόξα του Θεού, γιατί σταμάτησε να βρίζει τον Θεό. Ο διάβολος τον έβαζε και έβριζε τον Θεό συνέχεια· και για μια στιγμή σταματάει να βρίζει τον Θεό. Αυτό είναι μεγάλο πράγμα, για να σωθεί αυτός ο άνθρωπος! Και άμα σταματήσει να βρίζει τον Θεό, θά ‘ρθει και η ευλογία του Θεού.
Δεν μπορεί να καταλάβει κανείς ότι το έγκλημα των εγκλημάτων είναι η βλασφημία. Ο διάβολος τον βλαστημάει τον Θεό, γιατί εκείνος έχει ανοιχτό πόλεμο. Πάει, τέρμα, λέει, τά ‘βαλα με τον Θεό, είναι ο εχθρός. Εσύ δεν το λες αυτό. Εσύ λες πως αγαπάς τον Θεό: «Μα εγώ τον Χριστό τον αγαπάω». Τότε, πώς και Τον βρίζεις;
Μα, του λέω, άνθρωπέ μου, τώρα, αν σε δει ένας άπιστος άνθρωπος, ότι εσύ βλαστημάς τον Θεό σου, θα πει αυτός: «Εγώ τον Θεό μου δεν τον βλαστημάω», που είναι είδωλο. Κατάλαβες; Και βλέπει εσένα, που λες ότι είναι ο αληθινός Θεός αυτός που πιστεύεις, ενώ σου φταίει κάτι άλλο, να χτυπάς τον Θεό. Θα σου πει αυτός ο άνθρωπος, ούτε ο τρελός δεν το κάνει, ούτε ο λογικός δεν το κάνει· είναι οξύμωρο σχήμα· είναι ένα τέρας, παρά φύση ο βλάσφημος άνθρωπος. Εφόσον βλαστημάει τον Θεό του, τη στιγμή που του φταίει κάποιος άλλος, είναι τέρας ο άνθρωπος. Και μέσα σ’ αυτή την κατάσταση του τέρατος, έρχεται ο Θεός για μια στιγμή να του πει: «Παιδί μου, όλα σου τα συγχωρώ. Με βλαστήμησες, με ποδοπάτησες, με έκανες, με έφτιαξες, στα συγχωρώ όλα, πέρνα μέσα. Μόνο πες μου ότι τα έκανες· μια αναγνώριση των σφαλμάτων σου είναι δύσκολο να την κάνεις; Πήγαινε και πες την αλήθεια ότι τά ‘χεις κάνει· εκείνο που έχεις κάνει, ομολόγησέ το!» Και άπαξ και το ομολογήσει ο άνθρωπος, ελύθη ο γόρδιος δεσμός. Το χρέος στη λήθη, έσβησε. Πέρασε μέσα!
Να βλέπεις τώρα μέσα στη Βασιλεία του Θεού να είναι δισεκατομμύρια βλάσφημοι! Και λες, όλοι αυτοί είναι συγχωρημένοι; Μεγαλεία του Θεού! Τα μεγαλεία του Θεού! Γι’ αυτό λένε και οι Πατέρες: Μη φοβηθείς τον Θεό με τις απειλές Του, αλλά να Τον φοβηθείς από την αγάπη Του! Όταν προσβάλλεις την αγάπη Του και δεν την λογαριάζεις. Διότι συνεχίζοντας την ζωή σου συσσωρεύεις οργή εν ημέρα οργής και αποκαλύψεως Θεού! Υστερα τελείωσε! Να, λέει σε σένα ο Θεός: «Σ’ αγαπούσα, σε συγχωρούσα, σε ανεχόμουν, σε έτρεφα, σού ‘δινα τα αγαθά και συ συνέχιζες να με βλαστημάς! Τώρα τι να σου κάνω; Σε περίμενα, σε περίμενα, σού ‘δωσα ευκαιρίες, σού ‘δωσα ευκαιρίες, και δεν τις έπιασες τις ευκαιρίες! Τι περίμενες; Να βγει η ψυχή σου;»

Από το περιοδικό «Όσιος Φιλόθεος της Πάρου» 17, Εκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη, σελ. 23.
Πηγή: ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Όταν αντιληφθούμε ότι έχουμε την κακή αρρώστια του καρκίνου…

Ευλογημένα μου παιδιά. Όπως γνωρίζουμε ο καλός μας Θεός μας χάρισε το Μέγα Μυστήριον, της Ιεράς Εξομολογήσεως, αυτό το Ιερόν Βαπτιστήριον, εις το οποίον πλένεται ο άνθρωπος ψυχικά και γίνεται ολόλευκος, καινούριος κατά Χριστόν άνθρωπος.

Πόση ευχαριστία πρέπει να προσφέρουμε στον Θεό συνεχώς γι’ αυτό το μεγάλο καλό, που μας άφησε ! Δηλαδή μας άφησε την καρδιά Του ανοιχτή, οσάκις θελήσουμε να καθαρισθούμε, να εισερχόμεθα άνετα. Όσο και να αμαρτήσει ο άνθρωπος , όσο και να κυλιστή στην αμαρτία, όσο και να μαυρίση την ψυχή του , ημπορεί άνετα σε μία στιγμή, σε λίγη ώρα να γίνη κατάλευκος σαν το περιστέρι και σαν το χιόνι.

Υπάρχει μεγαλύτερο εργαλείο από τούτο ή μεγαλύτερη ευτυχία για τον άνθρωπο;
Συγχρόνως όμως συμβαίνει και το άλλο. Γίνεται μεγάλη χαρά «εν τω ουρανώ επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι» (Λουκ. 15, 7). Δεν είναι μόνον ότι ο αμαρτωλός σώζεται και γίνεται ευτυχισμένος, αλλά προκαλεί και τους αγγέλους , προκαλεί τα αγγελικά τάγματα να πανηγυρίζουν, να έχουν μεγάλη χαρά, να δίνουν μεγάλη επινίκια συναυλία ενώπιον του Θεού, διότι πληροφορήθηκαν την μετάνοια του αμαρτωλού ανθρώπου.
Οι άγγελοι είναι οι μεγάλοι μας αδελφοί, οι οποίοι είναι στον ουρανό και προσεύχονται για όλους τους ανθρώπους. Όταν πληροφορηθούν ,λοιπόν, δια του Θεού, ότι οι προσευχές τους έφεραν έναν άνθρωπο στην Βασιλεία Του, η χαρά τους είναι απέραντη, απερίγραπτη. Η μετάνοια λοιπόν είναι η θύρα, από την οποία οσάκις ο άνθρωπος εισέλθη, θα εύρη την μεγάλη του σωτηρία… Το εμπόδιο για να φθάσουμε στο εξομολογητήρι είναι η υπερηφάνεια και ο εγωισμός. Πώς θα πω τα αμαρτήματά μου; Πιάνει τον άνθρωπο μια ντροπή∙ αλλά την ντροπή πρέπει να την έχουμε ,όταν πρόκειται να αμαρτήσουμε. Τότε θα μας φυλάξη, για να μη κάνουμε αμαρτίες. Όταν όμως πρόκειται να φθάσουμε στην μεγάλη αυτή σωτηρία, πρέπει να τρέξουμε αμέσως.

Όταν αντιληφθούμε ότι έχουμε την κακή αρρώστια του καρκίνου και μάθουμε ότι κάποιος γιατρός είναι στον Βόρειο Πόλο, αμέσως θα δώσουμε τα πάντα, θα εξοικονομήσουμε τα χρειώδη και θα σηκωθούμε να πάμε, να θεραπευθούμε από τη νόσο αυτή του σώματος. Δεν φειδόμεθα μήτε κόπους, μήτε μόχθους, μήτε οικονομικά, μήτε τίποτε. Τα αφήνουμε όλα και τρέχουμε. Ταπεινώνεται η ψυχή μας, προκειμένου να γίνουμε καλά.
Όταν όμως έχουμε τον καρκίνο της αμαρτίας και μας απειλεί με θάνατον ψυχής, πόσο πρέπει να εγκαταλείψουμε τα πάντα, και δουλειά και μεροκάματο και απόστασι, και να τρέξουμε! Να φθάσουμε εκεί, να γονατίσουμε, να εναποθέσουμε την πληγή μας εκεί κάτω, να πάρουμε το φάρμακο, να γίνουμε καλά, κι έτσι να γλυτώσουμε από τον φοβερό θάνατο της ψυχής!
Σαν άνθρωποι που είμεθα, δεν γνωρίζουμε την ώρα που θα έρθη ο Κύριος. Μας το είπε:
«Γρηγορείτε, ότι ουκ οίδατε την ημέραν ουδέ την ώραν, εν η ο Υιός Του ανθρώπου έρχεται» ( Ματθ. 25,13 ) . Τρέξτε ,λέει, μην κάθεστε καθόλου∙ δεν γνωρίζετε την στιγμή, που θα αποφασίση ο Κύριος να πάρη την ζωή σας και να σας οδηγήση στο μεγάλο εκείνο φοβερό δικαστήριο, από το οποίον δεν εξαιρείται κανείς.
Δεν έχουμε καταλάβει την έννοια του πράγματος, τόσον της Ιεράς Εξομολογήσεως όσον και της ίδιας μας της ζωής. Πόσον είναι επισφαλής η ζωή μας! Από στιγμή σε στιγμή ενδέχεται να συναντήσουμε το δικαστήριο και τον δικαστή.
Τώρα, όσο είμεθα στην ζωή, μπορούμε να κάνουμε τον Χριστό μας ευσπλαχνικώτερο, και να Τον συναντήσουμε με καθαρό πρόσωπο με την μετάνοιά μας και την εξομολόγησι. Διαφορετικά, δια της αμετανοησίας, θα Τον συναντήσουμε χωρίς έλεος και συγγνώμη…
Από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΦΙΛΟΘΕΪΤΟΥ
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ» (ΟΜΙΛΙΑΙ) ΤΟΜΟΣ Α΄
ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ
ΟΜΙΛΙΑ ΙΣΤ΄

γ. Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Μπορεί να έσωσες και 100.000 ψυχές και 200.000, εσύ όμως, θα σωθείς;

Ότι ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού χριστιανοί μου, όπως μας τον ερμήνευσε ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, στο σημερινό Ευαγγελικό Ανάγνωσμα που ακούσαμε, είναι ένα από τα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού, που αξιώθηκαν και αξιώνονται να γνωρίσουν οι αγωνιζόμενοι πιστοί χριστιανοί μέσα στο χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Εκείνοι βέβαια οι χριστιανοί όμως, οι οποίοι συμμετέχουν στα άγια μυστήρια, τηρούν τις εντολές, καλλιεργούν τις αρετές, μάχονται με τα πάθη τους, και γενικά φροντίζουν να διάγουν Ευαγγελική Ζωή. Ο λόγος του Θεού είτε είναι γραπτός, δηλαδή μέσα στην Αγία Γραφή, στο Ευαγγέλιο, στην Καινή Διαθήκη, είτε ο λόγος του Θεού υπάρχει στα συγγράμματα των Πατέρων, στα κείμενα των νηπτικών, στους βίους των Αγίων, -είτε αυτοί είναι γραπτοί, είτε είναι προφορικοί, όπως επίσης και στα διάφορα μαρτυρολόγια,- και στα κηρύγματα μέσα στους ναούς, όλα αυτά μαζί συγκροτούν, τον Λόγον του Θεού, και τον γραπτόν και τον προφορικόν, και είναι μία ιεροτελεστία για την κάθε μια ψυχή χωριστά του χριστιανού, και ο Λόγος αυτός του Θεού, έχει μεταμορφωτική δύναμη ιδιαίτερα για εκείνον που ανοίγει το παράθυρο της ψυχής του.

Στο κήρυγμα όπως και σε όλα τα ιερά βιβλία της εκκλησίας δεν πρέπει να ψάχνομε φιλοσοφίες, πολεμικές, κριτικές, δημαγωγίες, πολιτικολογίες, και δεν ξέρω τι άλλο. Αλλά εκείνο που πρέπει να ψάχνομε να βρούμε, είναι, μονάχα το μυστήριον της σωτηρίας του ανθρώπου. Αυτό που διαβάζουμε και αυτό που ακούμε από έναν οποιονδήποτε ιεροκήρυκα, ιερέα, ή επίσκοπο, ή και μοναχό γέροντα, μ’ αυτόν τον λόγο που ακούμε, καυτηριάζεται η αμαρτία; Διδάσκεται η ταπείνωσις; Μας οδηγεί στην απόκτηση των αρετών, και στην καταπολέμηση των αδυναμιών μας; Μας δίνει τρόπους ασκήσεως για υπομονή; Διότι είπε το Ευαγγελικό Ανάγνωσμα ότι «εν υπομονή πολλή, καρποφορούσιν τον λόγον», δηλαδή καρποφορείται ο λόγος του Θεού, για εκείνους που έχουν πολλή υπομονή, αλλά και γη αγαθή, δηλαδή καλή καρδιά, γόνιμο χωράφι για να μπορέσει μέσα να μπει ο σπόρος του Θεού, ο Λόγος του Θεού, και να καρποφορήσει και να δώσει καρπόν τριάκοντα, εξήκοντα, εκατό.

Ο λόγος που ακούμε μας οδηγεί στη μετάνοια; Μας αυξάνει την πίστη; Μας ανοίγει τα μάτια να δούμε την αλήθεια του Θεού; Ή μας οδηγεί στην πλάνη και στην αίρεση;
Ή μήπως θέλουμε έναν «λόγο Θεού» που να χαϊδεύει τα αυτιά μας και να ικανοποιεί τον εγωισμό μας;

Όταν τον Φεβρουάριο, πήγα στην Αμερική στην Αριζόνα, και είδα το γέροντά μου τον παπα Εφραίμ της Φιλοθέου, μου έκανε μια ερώτηση, λέγοντάς μου:
«Προσφέρεις 50 χρόνια τώρα τον λόγο του Θεού, και από ότι ξέρω από την πρώτη μέρα που έγινες διάκονος, άρχισες να κάνεις κηρύγματα στην Νέα Μηχανιώνα. Και τα συνεχίζεις μέχρι σήμερα, 50 ολόκληρα χρόνια. Έγραψες και βιβλία πολύ ωφέλιμα. Μπορεί να έσωσες και 100.000 ψυχές και 200.000, ο Θεός ξέρει. Εσύ όμως, θα σωθείς, ή θα κολαστής, τι λες ;»
Τον κοίταξα με βουβό το στόμα και αυτός μού το επαναλαμβάνει «παπά μου, εσύ θα σωθείς ή θα κολαστείς ; »
Πριν από χρόνια, ( μου είπε ο παπα Εφραίμ), και πήγα στο Ντητρόιτ, και κει με κάλεσαν σ’ ένα σπίτι να εξομολογήσω έναν 80χρονο, ο οποίος δεν ήθελε Εξομολόγηση στην ουσία, αλλά ήθελε να του κάνω ερμηνεία ενός ονείρου που είχε δεί.
Εγώ άρπαξα την ευκαιρία, και από το όνειρο έβγαλα την Εξομολόγηση.
Και είπε, είπε…, και είπε… αυτός ο 80χρονος άνθρωπος, πολλές και φοβερές αμαρτίες, ακατανόμαστες, που δεν μπορούμε ούτε καν να τις ονομάσουμε, στις εξωτερικές μας συζητήσεις, όχι μέσ’ την Εκκλησία, αλλά ούτε και έξω απ΄αυτήν ! Τόσο φοβερές ήταν αυτές οι αμαρτίες.
Προσπάθησα λοιπόν να του βάλω την συναίσθηση της βαρύτητος της αμαρτίας, και ότι αύριο μεθαύριο, είτε του αρέσει είτε δεν του αρέσει, είτε το θέλει είτε δεν το θέλει θα βρεθεί μπροστά στην Κρίση του Αγίου Θεού.
Και τότε εκείνος ο άνθρωπος, κάτω απ’ τη χάρη του Αγίου Θεού, ως άλλος ληστής, είπε «Θεέ μου, συγχώρεσέ με τον αμαρτωλόν», δεν είπε «Μνήσθητί μου Κύριε όταν έρθεις εν τη βασιλεία Σου», αλλά είπε «Θεέ μου συγχώρεσέ με τον αμαρτωλόν», αυτό είπε, και άρχισε να κλαίει… να κλαίει… και να κλαίει …
Μισή ώρα, μια ώρα, μιάμιση ώρα, δύο ώρες έκλαιγε… και ’γω καθόμουν και έκλαιγα μαζί του.
Του διάβασα τη συγχωρητική ευχή, και έφυγα.
Αυτός μετά κάλεσε όλους τους δικούς του, και είπε πόσο ανάλαφρος ένοιωθε, γιατί ήταν και πολύ γεμάτος. Πάμπλουτος εν τω μεταξύ, με εκατομμύρια εκατομμυρίων χρημάτων, και άρχισε να αγκαλιάζει όλους και το υπηρετικό προσωπικό, και από την χαρά του την πολλή να θέλει να χορεύει τους Ελληνικούς χορούς γιατί ξελάφρωσε, πέταξε όλη τη σαβούρα του, και την πήρε ο Σταυρός του Κυρίου, και χαρά, χαρά, χαρά, «πετάω σαν άγγελος, νοιώθω νάχω φτερά, νοιώθω νάχω φτερά» έλεγε, και έψαλλε ό,τι θυμόταν απ’ την πατρίδα του, μικρό παιδί, γιατί ήταν Ελληνοαμερικανός…
Και από την πολλή του τη χαρά, αισθάνθηκε κούραση, λέει, «Ας ξαπλώσω παιδιά μου λίγο τώρα, πέντε λεπτά έτσι, να ξεκουραστώ. Θεέ μου σ’ ευχαριστώ, που δέχτηκες εμένα τον αμαρτωλό, Σ’ ευχαριστώ, σ’ ευχαριστώ, σ’ ευχαριστώ» έλεγε, και ξαφνικά πέθανε…
Θάνατος Οσιακός, όπως αυτού του ανθρώπου, που ήταν απάνω στο Σταυρό του κακούργου.
Άρα λοιπόν όλοι σας, έχετε αυτήν την ευκαιρία, να πείτε Θεέ μου συγχώρεσέ με, τον αμαρτωλό και την αμαρτωλή, αρκεί να τρέξει απ’ τα ματάκια σας, ένα διαμάντι μεγάλης αξίας, το διαμάντι αυτό, να είναι το δάκρυ της μετανοίας, και θα δείτε ν’ ανοίγουν οι ουρανοί, και να σας δέχονται και να σας υποδέχονται, άγγελοι και αρχάγγελοι.
Αλλά εμείς, αλλά εγώ, ο πατήρ Στέφανος, που τον ανεβάζετε και τον κατεβάζετε «άγιο», δεν ξέρω τι άλλο τον λέτε, κουτσομπολεύετε και από πίσω, όχι εσείς, άλλοι…
Εμείς όμως έχουμε αυτό εδώ, (δείχνει το πετραχείλι του ), αυτό έχουμε εδώ, και δω κρέμονται εκατοντάδες και χιλιάδες, και θα δώσουμε λόγον.
Μπορούμε όμως να σωθούμε όλοι μας με ένα απλό «μνήσθητι»;
Άς είναι λοιπόν ευλογημένοι οι λαϊκοί που με έναν λόγο μετανοίας επιστρέφουν στην Βασιλεία του Θεού. Και αλοίμονό σε όλους τους κληρικούς όλου του κόσμου, αλοίμονό τους, διότι σχεδόν και με τα δυό τους πόδια, βρίσκονται στην Κόλαση.
Λοιπόν επομένως να αφήσετε τις αγαπολογίες, και να ασπάζεστε μόνο το χέρι του παπά, αυτό φτάνει. Γιατί τούτο το χέρι δέχτηκε τη φλόγα του Αγίου Πνεύματος, προηγουμένως, και ηγίασε τα Τίμια Δώρα, όπως και του κάθε ιερέως και του πατρός Αντωνίου, όταν ευλογεί τα Τίμια Δώρα.
Αυτή η φλόγα ήταν εκεί στην Πεντηκοστή, που κάλυψε τους μαθητάς και βγήκε κατόπιν ο Απόστολος Πέτρος, και έκανε το κήρυγμα εκείνο στους χιλιάδες ανθρώπους διαφόρων Εθνών και γλωσσών , ώστε να τους νομίσουν πρωί πρωί μεθυσμένους…
Και ο Απόστολος Πέτρος, ομιλούσε στην Αραμαϊκή, και ο καθένας άκουγε στην δική του γλώσσα, τά σωτήρια λόγια του Θεού.
Και ρώτησαν:
-Τι να κάνουμε;
-Μετανοείτεεε, φώναξε ο Απόστολος Πέτρος,
-Μετανοείτε !
Και γονάτισαν όλοι, και είπαν
-Μετανοούμε.
Και βαπτίσθησαν αυτομάτως και εσώθηκαν.
Έτσι θα σωθείτε και σείς.
Λοιπόν άρα, πρέπει ή δεν πρέπει να κάνετε προσευχή για τους ιερείς και τον πνευματικό σας;
Που ανα πάσα στιγμή μπορεί να πεθάνει και να κριθεί αυστηρότατα από τον Πανάγιον Θεόν, διότι δεν ετήρησε με ακρίβεια την διαφύλαξη της παρακαταθήκης που του έδωσε ο Θεός εδώ στην παλάμη την ώρα της χειροτονίας του.
Μη μας κολακεύετε λοιπόν και μη μας επαινείτε, και μην αποκαλείτε κανέναν άγιο … είμεθα όλοι αμαρτωλοί.
Εδώ έχομε ένα Ευαγγέλιο. Το βλέπετε; Μπορεί μερικοί από σας, εσύ, εσύ, εσύ, εσύ, εσύ, εσύ, όλο αυτό να το τηρείτε. Όλο. Και να χαίρεστε και να οικοδομείστε. Αλλά ακόμη και όσοι το τηρούν ολόκληρο, πρέπει να αποκαλούν τον εαυτόν τους «αχρείο δούλο». Το λέει, μέσα το Ευαγγέλιο, δεν το λέω εγώ, ο Χριστός το είπε.
«Και αν πάντα τα διατεταγμένα ποιήσετε, θα καλείτε τον εαυτό σας αχρείους δούλους». Εγώ που δεν τα τηρώ, πως πρέπει να λέω τον εαυτό μου; Όταν καμιά φορά σας λέω είμαι αμαρτωλός, παραπονείσθε. Γιατί; Γιατί διαμαρτύρεσθε; Εσείς με έναν λόγο σώζεστε, εγώ με πόσους λόγους, θα σωθώ; Κι είμαι και μεγάλος και αύριο πεθαίνω…
Θέλω λοιπόν τις προσευχές σας.
Από τώρα και στο εξής, όσο μ’ αφήσει ο Θεός να ζω, τέτοια κηρύγματα θα σας κάνω.
Σας εύχομαι με όλη μου την καρδιά, με έναν λόγο να βρεθείτε όλοι σας στον Παράδεισο.
Αμήν.
π.Στέφανος Αναγνωστόπουλος
Κυριακή 12.10.2008, Ο πλούσιος από το Ντητρόϊτ