Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2017

Διονύσιος ιερομόναχος Αγιαννανίτης (1878 - 1948)


Γεννήθηκε στη μοναχοτρόφο Μάδυτο της Α. Θράκης το 1878 από ευσεβείς γονείς, ο κατά κόσμον Σεραφείμ Ψαράς. Προσήλθε στην Καλύβη του αγίου ιερομάρτυρος Σεραφείμ της ιεράς σκήτης της Αγίας Άννης το 1894. Εκάρη μοναχός από τον Γέροντα Γελάσιο το 1900. Το 1911 χειροτονήθηκε ιερεύς και κατεστάθη Πνευματικός. Υπήρξε ομολο­γητής της πίστεως. Κατέθεσε διαμαρτυρία των Αγιορειτών Πατέρων για την αλλαγή του ημερολογίου στον βασιλέα Γεώργιο Β. Ήταν και καλός αγιογράφος.
Ο Γέροντας Χερουβείμ αναφέρει περί αυτού στις Νοσταλγικές αναμνήσεις του από το Περιβόλι της Παναγίας:
«Όπως οι άγιοι όλων των εποχών χαρακτηρίζονται για την απλότητά τους, έτσι και ο ευλογημένος άνθρωπος, ο παπα-Διονύσιος ο πνευματικός. Είχε έλθει στο Όρος από μικρό παιδί. Ήταν καλός πνευματικός, νους καθαρός, καρδιά απλή. Η προσευχή και το δάκρυ, η νηστεία και η έγκλειστη σχεδόν ζωή του, τον είχαν χαριτώσει.
»Κάποτε ο Γέροντάς μου με έστειλε στην καλύβη του για κάποια εργασία. Όταν επλησίασε η ώρα του φαγητού, μου πρότεινε να καθήσω μαζί τους στην τράπεζα. Αρνήθηκα την ευγενική του πρόσκληση, οπότε εκείνος, για να με βγάλη από την δυσκολία, έστειλε τον μικρό υποτακτικό του να ρωτήση τον Γέροντά μου, αν είχα ευλογία να μείνω το μεσημέρι εκείνο μαζί τους. Ο Γέροντας αγαπούσε και εκτιμούσε πολύ τον παπα-Διονύσιο κι έτσι ευχαρίστως μου επέτρεψε.
»Στην τράπεζα ένας από τους αδελφούς εδιάβαζε. Η ανάγνωσις ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Κάποια στιγμή, ο μακαριστός πνευματικός θέλησε να κάνη μερικές συμπληρωματικές σκέψεις στο θέμα της αναγνώσεως. Ήταν όμως πολύ συγκινημένος και αναλύθηκε σε δάκρυα, τα οποία ακολούθησαν λυγμοί. Τέλος, εγκατέλειψε την τράπεζα και απεσύρθη στο κελλί του. Κι εμείς οι υπόλοιποι δεν ήταν δυνατόν να μείνουμε ασυγκίνητοι και από όσα ακούσαμε στην ανάγνωση, αλλά και από την βαθιά συναίσθηση του Γέροντος ακολουθήσαμε, όπως ήταν φυσικό, τον θρήνο και μετά την αποχώρηση του παπα-Διονυσίου.
Αείμνηστε παπα-Διονύση! Ποιός θα συμπλήρωσή το κενό που άφησες στην σκήτη μας;».
Ο Γέροντας Χρύσανθος Αγιαννανίτης (†1981) γράφει περί αυτού: «Ο παπα-Διονύσιος ουδέποτε έπαυσε να λειτουργή, και όταν ήτο ασθενής, άλλος ιερεύς ειδοποιείτο και ανεπλήρωνε την εφημερίαν του. Όταν ήκουεν, ότι ησθένησεν κάποιος ιερεύς, δεν εξήταζε το είδος της ασθενείας του, αλλά με υπακοήν έτρεχεν εις το κοιμητήριον του Κυριακού και ελειτούργει με πόθον και κατάνυξιν. Ουδέποτε εθύμωσεν ο παπα-Διονύσιος, ουδέποτε άφησε την καρδιακήν προσευχήν, εις δε το εργόχειρον της αγιογραφίας, όπου ηργάζετο, πάντοτε ο νους του ήτο εις τον βίον του εικονιζομένου αγίου· εάν ήτο μάρτυς ο άγιος, ο νους του ήτο εις το μαρτύριον, εάν ήτο όσιος, εις τους ασκητικούς αγώνας του. Εις όλας τας βαρείας υπηρεσίας έτρεχεν ο παπα-Διονύσιος ως έλαφος διψώσα και ήτο πάντοτε το καλόν παράδειγμα εις όλην την σκήτην».
Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 20.12.1948 κατόπιν σοβαράς ασθενείας στην Αθήνα. Την επομένη εκηδεύθη. Ετάφη στο κοιμητήριο της σκήτης, που έζησε περισσότερο από μισό αιώνα.
Ο Γέροντας Διονύσιος υποτακτικούς είχε τον Σεραφείμ και τον Ευθύμιο (†1999) τον μετέπειτα ηγούμενο της μονής Εσφιγμένου. Στις Αναμνήσεις του γράφει περί αυτού. Ήταν ευλαβέστατος, απλός και απονήρευτος. Πένης, φιλόθεος, φιλάδελφος, φιλότεκνος, θεοτοκοφιλής και καλοκάγαθος. Ασκητικότατος. Όταν ήταν να λειτουργήσει, από βραδύς έτρωγε μόνο ένα φρούτο ή ένα ζεστό ρόφημα. Είχε ένθεο ζήλο, ελεήμονα καρδία, βαθιά ταπείνωση και μεγάλη εγκράτεια. Αθώος σαν μικρό παιδί. Προ της εκδημίας του είδε σε οπτασία την Υπεραγία Θε­οτόκο, την οποία υπεραγαπούσε.
Πήγες – Βιβλιογραφία
Χερουβείμ αρχιμ. Νοσταλγικές αναμνήσεις από το Περιβόλι της Παναγίας, Ωρωπός Αττικής 1981, σσ. 148-149. Χρυσάνθου Αγιαννανίτου ιερομ., Παπα-Διονύσιος, Η Αγία Σκέπη 112/1984, σσ. 67-68. Ευθυμίου Εσφιγμενίτου αρχιμ., Αναμνήσεις, Άγιον Όρος 2001, σσ. 24-36.
Πηγή: Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, Μέγα Γεροντικό εναρέτων αγιορειτών του εικοστού αιώνος Τόμος Α΄1901-1955 , σελ.433-434 , Εκδόσεις Μυγδονία, Α΄ Έκδοσις, Σεπτέμβριος 2011

ΠΡΟΣΟΧΗ: Έτσι ο διάβολος μπαίνει στην ζωή μας




Κάποτε ο διάβολος κάλεσε μια παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ανάμεσα στα άλλα, είπε:



«Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να πηγαίνουν στην εκκλησία.

Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε να διαβάζουν την Αγία Γραφή και να γνωρίζουν την αλήθεια.

Δεν μπορούμε ούτε ακόμα και να τους εμποδίσουμε να έχουν μια ζωντανή στενή σχέση με τον Σωτήρα τους.

Άπαξ και αποκτήσουν αυτήν τη σύνδεση με τον Ιησού, εμείς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.

Έτσι, το μόνο που μας μένει είναι να τους κλέψουμε το χρόνο τους. Ας πηγαίνουν στην εκκλησία, δεν πειράζει, ας έχουν εκεί τις συνεστιάσεις τους κι όλα τα υπόλοιπα.

Ας έχουν έργο και δράση. Μόνο να μην έχουν χρόνο να αναπτύξουν αυτή τη ζωντανή σχέση με τον Ιησού.

Να τι θέλω από σας. Αποσπάστε τους την προσοχή από τον Σωτήρα τους και εμποδίστε τους από το να έχουν θερμή και στενή σχέση μαζί Του όλη μέρα. Ας τους παρασύρουμε σε μια χαλαρή σχέση με τον Ιησού, τυπική σχέση, χωρίς γνήσια πίστη και αγάπη γι’ Αυτόν.

Πώς θα το κάνουμε αυτό; ρώτησαν τότε οι δαίμονες.

Βάλτε τους να ασχολούνται με τα δευτερεύοντα θέματα και βρείτε τρόπους αμέτρητους να κρατάτε απασχολημένο το μυαλό τους, απάντησε.

Βάλτε μέσα τους τον πειρασμό να ξοδεύουν, να ξοδεύουν, να ξοδεύουν και να δανείζονται χρεώνοντας τις κάρτες τους.

Πείστε τις γυναίκες τους να πάνε να δουλεύουν πολλές ώρες εκτός σπιτιού και τους άνδρες να δουλεύουν 6-7 μέρες την εβδομάδα, 10-12 ώρες την ημέρα, έτσι ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις
ανάγκες του τρόπου ζωής τους.

Εμποδίστε τους να ξοδεύουν χρόνο με τα παιδιά τους. Έτσι, καθώς θα διασπάται η οικογένειά τους, σύντομα το σπίτι δεν θα αποτελεί πια για αυτούς καταφύγιο από την πίεση της δουλειάς τους.

Κρατάτε πάντα το μυαλό τόσο γεμάτο με ερεθίσματα ώστε να είναι αδύνατο να ακούσουν τη σιγανή και απαλή φωνή του Θεού.

1. Βάλτε τους να παίζουν το ραδιόφωνο και το κασετόφωνο όποτε οδηγούν.

2. Φροντίστε να έχουν συνεχώς ανοιχτά στο σπίτι τους τα CD, το βίντεο, την τηλεόραση και τους υπολογιστές.

3. Βάλτε σε κάθε κατάστημα κι εστιατόριο που μπαίνουν μουσική που να παίζει ασταμάτητα. Αυτό θα συννεφιάζει το μυαλό τους και θα αδυνατίζει την κοινωνία τους με τον Χριστό μέσω της προσευχής.

4. Γεμίστε τα τραπέζια τους με περιοδικά και εφημερίδες. Κάντε τους υπερκαταναλωτικά όντα, να αγοράζουν, να ξοδεύουν χωρίς να έχουν τίποτα από αυτά πραγματική ανάγκη. Να ασχολούνται, να ταλαιπωρούνται και να απομακρύνονται από τον Ιησού Χριστό.
5. Σφυροκοπάτε τα μυαλά τους ακατάπαυστα με ειδήσεις όλο το 24ωρο.

6. Γεμίστε τους δρόμους με διαφημιστικές αφίσες, ώστε να μην τους αφήνετε στιγμή σε ησυχία όσο οδηγούν ή περπατούν.

7. Πλημμυρίστε τα γραμματοκιβώτιά τους με άχρηστα διαφημιστικά, καταλόγους ρούχων, τυχερών παιχνιδιών και κάθε τι που προάγει ψεύτικες ελπίδες ευημερίας.

8. Βάλτε κοκαλιάρικα μοντέλα στα εξώφυλλα των περιοδικών και στην τηλεόραση ώστε οι άνδρες να θεωρούν αυτά ως πρότυπα ομορφιάς και να μην ικανοποιούνται με την εμφάνιση της γυναίκας τους.

9. Δώστε κούραση στις συζύγους ώστε τα βράδια να μην είναι σε θέση να χαρούν σαν ζευγάρια με τους άνδρες τους. Δώστε τους πονοκεφάλους ώστε οι άνδρες να έχουν παράπονα, πικρίες και να αρχίσουν να ψάχνουν αλλού για ευχαρίστηση. Αυτό θα διαλύσει γρήγορα τις οικογένειες.

10. Διαφημίστε τον Αϊ Βασίλη ώστε να κλέψετε την προσοχή των παιδιών από το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων.

11. Το Πάσχα διαδώστε τα κουνελάκια και τα κόκκινα αυγά στη θέση του μηνύματος της Ανάστασης και της νίκης κατά της αμαρτίας.

12. Ακόμα και στη διασκέδασή τους φέρτε τους στα άκρα. Όταν γυρίζουν από διακοπές να είναι πτώμα στην κούραση και να έχουν μετανιώσει για τις επιλογές τους.

13. Μην τους αφήνετε να βγαίνουν στη φύση και να παρατηρούν ότι ο Θεός έφτιαξε.

14. Αντί για αυτό, στέλνετέ τους σε λούνα Παρκ, γήπεδα, κινηματογράφους, παιδότοπους και κονσέρτα.

15. Κρατάτε τους πάντα υπεραπασχολημένους. Να μη σκέφτονται, να μην αναζητούν, να μη προβληματίζονται.

16. Και όταν συναντώνται για πνευματική συντροφιά με άλλους πιστούς, κάντε ώστε να φεύγουν από κει με διαταραγμένη συνείδηση.

17. Δώστε τους να ασχολούνται με τόσους πολλούς «καλούς» στόχους, που να μην έχουν χρόνο ούτε ανάγκη να ζητήσουν τη δύναμη του Ιησού στη ζωή τους.

18. Σύντομα θα δουλεύουν ασταμάτητα για αυτόν το καλό σκοπό, που όμως ο Θεός δεν τους ανέθεσε, θυσιάζοντας την υγεία τους και την οικογένειά τους σ’ αυτόν με μεγάλη πιθανότητα να τα χάσουν και τα δύο.

Θα δουλέψει σίγουρα το σχέδιο αυτό.»

Οι δαίμονες έτρεξαν γρήγορα να βάλουν σε εφαρμογή όλα αυτά, ώστε οι Χριστιανοί να μην έχουν χρόνο για τον Σωτήρα τους.

Να Προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον για να θεραπευθείτε




Όποια ώρα σκεπάσουμε το σφάλμα του αδελφού μας, σκεπάζει και ο Θεός το δικό μας. Έλεγαν για τον αββά Μάρκο τον Αιγύπτιο ότι έμεινε τριάντα χρόνια χωρίς να βγεί απ΄ το κελί του. Ο πρεσβύτερος συνήθιζε να πηγαίνει και να του κάνει την Θεία Λειτουργία.



Ο διάβολος όμως βλέποντας την ενάρετη υπομονή του ανδρός, σοφίστηκε να τον ρίξει στον πειρασμό της κατάκρισης. Έτσι έκανε κάποιον δαιμονισμένο να πάει στον Γέροντα για να του ζητήσει τάχα την προσευχή του. Αυτός λοιπόν ο δαιμονισμένος πριν από κάθε άλλο λόγο είπε στον Γέροντα: «Ο πρεσβύτερός σου μυρίζει αμαρτία.

Μην τον αφήσεις άλλη φορά νά ’ρθει κοντά σου». Και ο θεόπνευστος άνθρωπος του είπε: «Παιδί μου, όλοι τη βρωμιά την πετούν έξω και εσύ μου την έφερες εδώ; Η Γραφή λέει: Μην κρίνετε για να μην κριθείτε (Ματθ. 7,1). Αλλά αν είναι αμαρτωλός ο Κύριος θα τον σώσει. Είναι μάλιστα γραμμένο στην Αγία Γραφή: Να προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον για να θεραπευθείτε (Ιακ. 5,16)».Και πάνω στον λόγο αυτό, προσευχήθηκε και έδιωξε τον δαίμονα από τον άνθρωπο και τον έστειλε υγιή.
Διαβάστε εδώ:  Εμπόδια της Προσευχής και κατανίκησή τους

Όταν λοιπόν ήρθε ο πρσβύτερος, όπως συνήθιζε, τον υποδέχθηκε ο Γέροντας μετά χαράς. Ο Θεός που γνώριζε την ακακία του Γέροντα, του έδειξε θαυμαστό σημάδι. Όταν ήρθε η ώρα να σταθεί ο πρεσβύτερος μπροστά στην αγία Τράπεζα, όπως ο ίδιος ο Γέροντας το περιέγραψε, «είδα άγγελο Κυρίου να κατεβαίνει από ψηλά και έβαλε το χέρι του στο κεφάλι του κληρικού και έγινε ο κληρικός σαν ένας στύλος φωτιάς. Και εγώ καθώς έμεινα έκπληκτος από το θέαμα, άκουσα μια φωνή να μου λέει: Άνθρωπε γιατί εκπλήττεσαι μ’ αυτό που γίνεται;

Εάν ένας επίγειος βασιλιάς δεν θ’ αφήσει τους μεγιστάνες του να στέκονται μπροστά του ρυπαροί, αλλά μόνο αν έχουν επίσημη περιβολή πόσο περισσότερο η θεία δύναμη δεν θα καθαρίσει τους λειτουργούς των αρρήτων μυστηρίων, όταν στέκονται μπροστά στην άφατη δόξα;»

Έτσι ο γενναίος του Χριστού αθλητής ο Μάρκος ο Αιγύπτιος, αναδείχθηκε μεγάλος και έγινε άξιος του χαρίσματος αυτού, επειδή δεν κατέκρινε τον κληρικό.

* Ρώτησε ένας αδελφός τον αββά Ποιμένα: «Εάν δώ κάποιο σφάλμα του αδελφού μου, είναι καλό να το σκεπάσω;» Κι ο Γέροντας απάντησε: «Όποια ώρα σκεπάσουμε το σφάλμα του αδελφού μας, σκεπάζει και ο Θεός το δικό μας. Και όποια ώρα θα φανερώσουμε του αδελφού το σφάλμα, θα φανερώσει και ο Θεός το δικό μας».

* Είπε ένας Γέροντας: «Μην κρίνεις τον πόρνο, εάν εσύ είσαι σώφρων. Κι εσύ είσαι παραβάτης του νόμου όπως κι εκείνος. Γιατί Αυτός που είπε να μην πορνεύσεις (Ματθ. 5,27), είπε και να μην κρίνεις (Ματθ. 7,1)».

Από το Μέγα Γεροντικό

Τι σημαίνει το «Κύριε ελέησον», είναι πολύ λίγοι σήμερα που το ξέρουν




Το «», και συντομότερα «Κύριε ελέησον», από τον καιρό των χαρίστηκε στους και ορίστηκε να το λένε ακατάπαυστα, όπως και το λένε.

Τι σημαίνει όμως τούτο το «Κύριε ελέησον», είναι πολύ λίγοι σήμερα που το ξέρουν, κι έτσι φωνάζουν καθημερινά ανωφελώς, αλλοίμονο, και ματαίως το «Κύριε ελέησον», και το έλεος του Κυρίου δεν το λαβαίνουν γιατί δεν ξέρουν τι ζητούν.

Γι’ αυτό πρέπει να ξέρομε πως ο Υιός και Λόγος του Θεού, αφότου σαρκώθηκε και έγινε άνθρωπος και υπέμεινε τόσα πάθη και σταυρώθηκε και χύνοντας το πανάγιο αίμα Του εξαγόρασε τον άνθρωπο από τα χέρια του διαβόλου, από τότε έγινε Κύριος και εξουσιαστής της ανθρώπινης φύσεως. Και προτού βέβαια σαρκωθεί ήταν Κύριος όλων των κτισμάτων, ορατών και αοράτων, ως δημιουργός και ποιητής τους, όμως των ανθρώπων και των δαιμόνων που δε θέλησαν από μόνοι τους να τον έχουν Κύριο και εξουσιαστή τους, δεν ήταν και Αυτός Κύριος τους, ο Κύριος όλου του κόσμου.
Ο πανάγαθος Θεός δηλαδή, και τους Αγγέλους και τους ανθρώπους τους έκανε αυτεξούσιους και τους χάρισε το λογικό, να έχουν γνώση και διάκριση· γι’ αυτό, ως δίκαιος που είναι και αληθινός, δε θέλησε να τους αφαιρέσει το αυτεξούσιο και να τους εξουσιάζει με τη βία και χωρίς τη θέλησή τους. Αλλά εκείνους που θέλουν να είναι κάτω από την εξουσία και διακυβέρνησή Του, εκείνους ο Θεός και τους εξουσιάζει και τους κυβερνά· εκείνους πάλι που δε θέλουν, τους αφήνει να κάνουν το θέλημα τους, ως αυτεξούσιοι που είναι. Για τούτο και τον Αδάμ που πλανήθηκε από τον αποστάτη διάβολο κι έγινε κι αυτός αποστάτης του Θεού και δε θέλησε να υπακούσει στην εντολή Του, τον άφησε ο Θεός στο αυτεξούσιό του και δε θέλησε να τον εξουσιάζει τυραννικά.
Αλλά ο φθονερός διάβολος που τον πλάνησε εξαρχής, δεν έπαψε κι έπειτα να τον πλανά, ώσπου τον έκανε παρόμοιο στην αλογία με τα κτήνη τα ανόητα και ζούσε πλέον σαν ζώο άλογο και ανόητο. Μα ο πολυέλεος Θεός τον σπλαχνίστηκε τελικά κι έτσι χαμήλωσε τους ουρανούς και κατέβηκε στη γη(Ψαλμ. 17, 10) κι έγινε άνθρωπος για τον άνθρωπο· και με το πανάχραντο αίμα Του τον λύτρωσε από τη δουλεία της αμαρτίας και δια μέσου του ιερού Ευαγγελίου τον οδήγησε πως να ζει θεάρεστα.
Και, κατά τον Θεολόγο Ιωάννη, μας έδωσε εξουσία να γίνομε τέκνα Θεού(Ιω. 1, 12) και με το θείο βάπτισμα μας αναγέννησε και μας ανέπλασε και με τα άχραντά Του μυστήρια τρέφει καθημερινά την ψυχή μας και τη ζωογονεί. Και μ’ ένα λόγο, με την άκρα Του σοφία βρήκε τον τρόπο να μένει πάντοτε αχώριστος μ’ εμάς κι εμείς με Αυτόν, για να μην έχει πλέον καθόλου τόπο σ’ εμάς ο διάβολος.
Ορισμένοι όμως από τους Χριστιανούς, ύστερα από τόσες χάριτες που αξιώθηκαν και υστέρα από τόσες ευεργεσίες που έλαβαν από τον Δεσπότη Χριστό, πλανήθηκαν πάλι από το διάβολο και εξαιτίας του κόσμου και της σάρκας ξεμάκρυναν από το Θεό και κατακυριεύονται από την αμαρτία και από το διάβολο κάνοντας τα θελήματά του. Όμως δεν είναι τελείως αναίσθητοι ώστε να μην αισθάνονται το κακό που έπαθαν. Καταλαβαίνουν το σφάλμα τους και γνωρίζουν την υποδούλωσή τους, αλλά δεν μπορούν αυτοί μόνοι τους να γλυτώσουν και γι’ αυτό προστρέχουν στο Θεό και φωνάζουν το «Κύριε ελέησον» για να τους ευσπλαχνιστεί ο πολυέλεος Κύριος και να τους ελεήσει, να τους δεχτεί σαν τον άσωτο υιό(Λουκ. 15, 20) και να τους δώσει πάλι τη θεία χάρη Του και μέσω αυτής να γλυτώσουν από τη δουλεία της αμαρτίας, ν’ απομακρυνθούν από τους δαίμονες και να λάβουν πάλι την ελευθερία τους, για να μπορέσουν με τον τρόπο αυτό να ζήσουν θεάρεστα και να φυλάξουν τις εντολές του Θεού. Αυτοί λοιπόν οι Χριστιανοί που, όπως είπαμε, με τέτοιο σκοπό φωνάζουν το «Κύριε ελέησον», αυτοί θα επιτύχουν εξάπαντος και το έλεος του πανάγαθου Θεού και θα λάβουν τη χάρη Του να ελευθερωθούν από τη δουλεία της αμαρτίας και να σωθούν.
Εκείνοι όμως που δεν έχουν είδηση από αυτά που είπαμε, μήτε γνωρίζουν τη συμφορά τους που είναι καταδουλωμένοι στα θελήματα της σάρκας και στα κοσμικά πράγματα, μήτε έχουν ευκαιρία να συλλογιστούν την υποδούλωση τους, αλλά χωρίς τέτοιο σκοπό φωνάζουν μόνο το «Κύριε ελέησον», περισσότερο από συνήθεια, αυτοί πως είναι δυνατό να λάβουν το έλεος του Θεού; Και μάλιστα τέτοιο θαυμάσιο και άπειρο έλεος; Γιατί είναι καλύτερα να μη λάβουν το έλεος του Θεού, παρά να το λάβουν και πάλι να το χάσουν, επειδή τότε είναι διπλό το φταίξιμο τους. Άλλωστε, αν κανείς δώσει κανένα πετράδι πολύτιμο στα χέρια μικρού παιδιού ή κανενός αγροίκου άνθρωπου που να μην ξέρει τι αξίζει, και αυτοί το πάρουν στα χέρια τους και το χάσουν, είναι φανερό πως δεν το έχασαν εκείνοι αλλά αυτός που τους το έδωσε.
Και για να καταλάβεις καλύτερα τα λεγόμενα, συλλογίσου πως στον κόσμο τούτο εκείνος που είναι άπορος και φτωχός και θέλει να πάρει ελεημοσύνη από κάποιο πλούσιο, πηγαίνει και του λέει «ελέησον με», δηλαδή «λυπήσου με για τη φτώχεια μου και δος μου τα αναγκαία». Και πάλι, εκείνος που έχει χρέος και θέλει να του το χαρίσει ο δανειστής του, πηγαίνει και του λέει «ελέησόν με», δηλαδή «λυπήσου με για την ανέχειά μου και χάρισέ μου αυτό που σου χρωστώ». Όμοια και ο φταίχτης, θέλοντας να τον συγχωρήσει εκείνος στον οποίο έφταιξε, πηγαίνει και του λέει «ελέησόν με», δηλαδή «συγχώρεσέ με για ό,τι σου έκανα».
Από την άλλη μεριά, ο αμαρτωλός φωνάζει στο Θεό το «Κύριε ελέησον» και δεν ξέρει μήτε τι λέει, μήτε γιατί το λέει, αλλά μήτε τι είναι το έλεος του Θεού που τον παρακαλεί να του το δώσει, μήτε σε τι τον συμφέρει το έλεος που ζητά, και μόνο από συνήθεια φωνάζει «Κύριε ελέησον», χωρίς να ξέρει τίποτε. Πως λοιπόν να του δώσει ο Θεός το έλεός Του, αφού αυτός, καθώς δεν το ξέρει, το καταφρονεί και πάλι το χάνει σύντομα και αμαρτάνει περισσότερο;
Το έλεος του Θεού δεν είναι άλλο, παρά η χάρη του Παναγίου Πνεύματος, την οποία πρέπει να ζητούμε από το Θεό εμείς οι αμαρτωλοί και να φωνάζομε ακατάπαυστα το «Κύριε ελέησον», δηλαδή «λυπήσου με, Κύριε μου, τον αμαρτωλό, στην ελεεινή κατάσταση που βρίσκομαι, και δέξου με πάλι στη χάρη Σου· δος μου πνεύμα δυνάμεως, για να με δυναμώσει ν’ αντισταθώ στους πειρασμούς του διαβόλου και στην κακή συνήθεια της αμαρτίας· δος μου πνεύμα σωφρονισμού, για να σωφρονιστώ, να έρθω σε αίσθηση του εαυτού μου και να διορθωθώ· δος μου πνεύμα φόβου, για να σε φοβούμαι και να φυλάγω τις εντολές Σου· δος μου πνεύμα αγάπης για να σε αγαπώ και να μην απομακρύνομαι πλέον από κοντά Σου· δος μου πνεύμα ειρήνης, για να φυλάγει την ψυχή μου ειρηνική και να συγκεντρώνω όλους μου τους λογισμούς και να είμαι ήσυχος και ατάραχος· δος μου πνεύμα καθαρότητας, για να με φυλάγει καθαρό από κάθε μολυσμό· δος μου πνεύμα πραότητας, για να είμαι ήμερος στους αδελφούς μου Χριστιανούς και να απέχω από το θυμό· δος μου πνεύμα ταπεινοφροσύνης, για να μη φαντάζομαι τα υψηλά και υπερηφανεύομαι».
Εκείνος λοιπόν που γνωρίζει την ανάγκη που έχει από όλα αυτά και τα ζητά από τον πολυέλεο Θεό, φωνάζοντας το «Κύριε ελέησον», αυτός βεβαιότατα θα λάβει εκείνο που ζητά και θα επιτύχει το έλεος και τη θεία χάρη του Κυρίου. Όποιος όμως δεν ξέρει τίποτε από αυτά που είπαμε, αλλά από συνήθεια μόνο φωνάζει το «Κύριε ελέησον», αυτός δεν είναι δυνατό να λάβει ποτέ το έλεος του Θεού· γιατί και πρωτύτερα έλαβε πολλές χάριτες από το Θεό μα δεν τις αναγνώρισε, μήτε ευχαρίστησε το Θεό που του τις έδωσε.
Αυτός έλαβε το έλεος του Θεού όταν πλάστηκε κι έγινε άνθρωπος· έλαβε το έλεος του Θεού όταν αναπλάστηκε με το άγιο βάπτισμα κι έγινε ορθόδοξος Χριστιανός· έλαβε το έλεος του Θεού όταν γλύτωσε από τόσους κινδύνους ψυχικούς και σωματικούς που δοκίμασε στη ζωή του· έλαβε το έλεος του Θεού τόσες φορές που αξιώθηκε να κοινωνήσει τα άχραντα μυστήρια· έλαβε το έλεος του Θεού όσες φορές αμάρτησε στο Θεό και τον πίκρανε με τις αμαρτίες του και δεν εξολοθρεύτηκε, μήτε τιμωρήθηκε παιδαγωγικά όπως του έπρεπε· έλαβε το έλεος του Θεού όταν με διάφορους τρόπους ευεργετήθηκε από το Θεό και δεν το αναγνώρισε, αλλά όλα τα λησμόνησε και δε φρόντισε καθόλου για τη σωτηρία του.
Αυτός λοιπόν ο Χριστιανός πως να λάβει το έλεος του Θεού χωρίς να το αισθάνεται και χωρίς να γνωρίζει πως δέχεται τέτοια χάρη από το Θεό, καθώς είπαμε, μήτε να ξέρει τι λέει, αλλά να φωνάζει μόνο το «Κύριε ελέησον» χωρίς κανένα στόχο και σκοπό, εκτός από μόνη τη συνήθεια;
Πηγή: (Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών, μεταφρ. Αντώνιος Γαλίτης, εκδ. Το περιβόλι της Παναγίας, 1986, ε΄τόμος, σελ. 289-292), Δάκρυα Μετανοίας

Συνομιλώντας μ'έναν αγιορείτη-Μια εκ βαθέων εξομολόγηση



-Πρέπει νά πάρουμε τίς ἠλεκτρονικές ταυτότητες καί ἀν ὄχι γιατί;
-Ἡ κάρτα τοῦ πολίτη εἶναι ἡ ἠλεκτρονική ταυτότητα τήν ὁποία ὁ Ἑλληνικός λαός ἀρνήθηκε παλαιότερα νά λάβη γιά λόγους πίστεως καί θρησκευτικῆς συνειδήσεως. Στήν ἐν λόγῳ κάρτα, θά ἐνσωματωθοῦν ὁ ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ἀριθμός διαβατηρίου, δίπλωμα ὁδήγησης, ὁ ἐργασιακός ἠλεκτρονικός φάκελςο καί ὅ,τι ἄλλο ἀφορά τόν πολίτη.
Τό ἐνσωματωμένο μικροτσίπ πού θά ὑπάρχῃ στήν κάρτα αὐτή μέ τίς δυνατότητες τῆς σύχρονης τεχνολογίας, θά ἐπιτρέπη τόν ἔλεγχο καί τήν παρακολούθηση τῶν πολιτῶν κατόχων καί φυσικά μέσω αὐτοῦ τά δεδομένα θά διαβιβάζονται στό ΚΤΗΝΟΣ (BEAST), δηλαδή στό ὑπερκομπιοῦτερ τῶν Βρυξελλῶν, στό ὁποῖο συγκεντρώνονται πυρετωδῶς τά δεδομένα δισεκα­τομ­μυρίων ἀνθρώπων τοῦ πλανήτη.
Τό μικροτσίπ μέ τόν ἀριθμό 666, ὁ ὁποῖος θά ὑπάρχει στήν κάρτα αὐτή ὅπως βεβαιώνουν ὅχι μόνον οἱ εἰδικοί ἀλλά ὄπως ἔχουν παραδεχθεῖ καί πολλοί πολιτικοί, θά φανερώνει τήν πλήρη ὑποτέλεια ὅσων λάβουν τήν κάρτα αὐτή στό ψευτοκράτος τοῦ ψευτομεσσία Ἀντιχρίστου. Τό ἑπόμενο στάδιο καί τελευταῖο θά εἶναι ἡ ἐμφύτευση τοῦ μικροτσίπ στό χέρι ἤ στό μέτωπο, ὅπως προφητεύει ἀλάνθαστα ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στήν Ἀποκάλυψη, μάλιστα αὐτό ἄρχισε νά ἐφαρμόζεται σέ ξένα κράτη. Βέβαια, ἡ διαφορά εἶναι πολύ μικρή, δηλαδή τί νά κρατάς τό μικροτσίπ στό χέρι, τί νά σοῦ τό ἐμφυτεύσουν στό χέρι. Ἡ διαφορά αὐτή συνίσταται ὅτι τώρα ὑπάρχει ἡ δυνατότητα κάποιος νά μετανοήση.
-Γιατί ὄμως ὀφείλω ὡς Ὀρθόδοξος Χριστιανός νά ἀρνηθῶ τήν παραλαβή τῆς κάρτας τοῦ πολίτη βάσει τῆς Ἁγίας Γραφῆς ;
-Ὁ πανάγαθος Θεός ἀπό ἀγάπη πρός τόν ἄνθρωπο ἀπεκάλυψε τά ὅσα πρόκειται νά συμβοῦν στίς ἔσχατες ἡμέρες καί γιά τό θέμα αὐτό, γιά νά μᾶς προφυλάξει, ὥστε νά μήν πλανηθοῦμε καί ὑποκύψουμε στό ἀπαίσιο χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου. Εἶναι μάλιστα τόσο σαφής, τόσο κρυστάλινη καί διαυγής ἡ προφητεία τῆς Ἀποκαλύψεως γιά τό ἐκβιαστικό χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου, τό ὁποῖο θά δεχθῇ ἡ ἀπιστοῦσα ἀνθρωπότητα, ὥστε δέν χωράει ἡ παραμικρή ἀμφιβολία γιά ὅσα μᾶς παραγγέλει. Γιά τόν λόγο αὐτό, ἄλλωστε, στίς μεθοδεύσεις τῶν προπομπῶν τοῦ Ἀντιχρίστου προκειμένου νά ὑποκύψουν στό ἀπαίσιο χάραγμα, ἀντιδροῦν ὄχι μόνον οἱ Ὀρθόδοξοι ἀλλά καί οἱ παπικοί καί προτεστάντες.
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος μᾶς παραγγέλει στό ΙΓ κεφάλαιο τῆς Ἀποκαλύψεως ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θά ἀναγκάση πάντας, δηλαδή ὅλους τούς ἀνθρώπους, ἐκτός ὅσων τά ὀνόματα εἶναι γεγραμμένα στό Βιβλίο τῆς Ζωῆς (ΙΓ, 8) νά λάβουν χάραγμα στό δεξί χέρι ἤ στό μέτωπο, ὤστε νά μήν μπορεῖ κανείς νά ἀγοράζῃ ἤ νά πουλᾷ μόνον ὅσοι ἔχουν λάβει τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ Ἀντιχρίστου ἤ τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματος του, δηλαδή τό 666.
Ἡ φοβερή αὐτή προφητεία μᾶς προειδοποιεῖ καί μᾶς ἐπεξηγεῖ ὅτι χάραγμα, ὄνομα τοῦ Ἀντιχρίστου καί ἀριθμός 666 εἶναι ἰσοδύναμα (Ἀποκ. ΙΓ, 17), δηλαδή ἐξ ἴσου κολάζουν τόν ἄνθρωπο καί ἑπομένως εἶναι ἀπηγορευμένα γιά τόν Χριστιανό.
Πολλοί χριστιανοί ἔχοντας στρέψει ὅλη τους τή προσοχή στό τελικό χάραγμα στό χέρι ἤ στό μέτωπο, δέν ἀντελήφθησαν καί δέν πῆραν ἴσως στά σοβαρά τήν ἀλήθεια αὐτή τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὅτι ὁ ἀριθμός 666 ἀποτελεῖ χάραγμα ἰσοδύναμο τοῦ χαράγματος τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐπίσης δέν λάβαμε ὅλοι στά σοβαρά ὅτι ὁ ἀγώνας μας πρέπει νά στραφεῖ αὐτή τήν στιγμή ἐναντίον τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου 666 καί νά ἐξέλθουμε μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ νικητές, διότι μόνον ὅσοι ἐξέλθουν νικητές ἀπό τόν ἀγώνα θά στεφανωθοῦν ἀπό τόν Θεό (Ἀποκ. ΙΕ, 1-3)
Ὁ Ἀντίχριστος, βέβαια δέν ἦλθε αὐτοπροσώπως ἀκόμη, ἀλλά τό μυστήριον τῆς ἀνομίας ἐνεργεῖται διά τοῦ ἀπαίσιου ἀριθμοῦ 666, καί τῶν ὀργάνων του, ἰλλουμινάτι, μασωνία, τά ἀνώτατα κλιμάκια τῶν κυβερνήσεων τῶν κρατῶν παγκοσμίως, μέχρι καί ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν, τά ὁποία θά προχωρήσουν ἐκ μέρους του στό σφράγισμα πρώτα διά τῆς κάρτας καί ἔπειτα ἐπάνω στά σώματα τῶν ἀνθρώπων.
Τό ὅτι οἱ σκοτεινές δυνάμεις, οἱ ὁποῖες βρίσκονται στήν ὑπηρεσία τοῦ Θηρίου καί προλειαίνουν τόν δρόμο γιά τόν ἐρχομό του, προσπαθόντας νά ἐπιβάλλουν τόν ἀριθμό 666, ὥστε διά τοῦ ἐθισμοῦ νά τόν δεχθοῦν οἱ ἄνθρωποι, εἶναι πέραν κάθε ἀμφισβητήσεως. Στήν ἀρχή ἐχάραξαν τά προϊόντα, ἔπειτα τά ζῶα, καί σήμερα προχωροῦν θρασύτατα καί ἐκβιαστικά νά χαράξουν τόν ἄνθρωπο, εἴς ἔνδειξιν ὅτι αὐτός ἀνήκει ὀλοκληρωτικά ψυχῇ τε καί σώματι στόν Ἀντίχριστο.
Καί ἐνῶ στά συστήματα πληροφορικῆς θά μποροῦσαν νά χρησιμοποιήσουν ἕναν ὁποιονδήποτε τριψήφιο ἀριθμό γιά νά λειτουργήσον καί νά διασυνδέονται διακυβερνητικά καί παγκόσμια, ἐν τούτοις οἱ ἄνθρωποι τῆς Νέας Ἐποχῆς ἐπέλεξαν τόν ἀπηγορευμένο ἀριθμό γιά τούς Χριστιανούς 666. Μάλιστα, ὅσοι ἄντιδρούμε στό 666, μᾶς ἀποκαλοῦν εἰρωνευόμενοι «παράξενους ἀνθρώπους» «κολλημένους» «Ταλιμπάν» καί αὐτά γιά τούς Νεοεποχίτες. Ὑπάρχει δυστυχῶς ὄμως καί μία μερίδα χριστιανῶν, οἱ ὁποίοι λόγω τοῦ ὅτι συμπορεύονται μέ τόν Οἰκουμενισμό, ποῦ ἐξυπηρετεί τόν ἐρχομό τοῦ Ἀντιχρίστου, καί θεωροῦνται «ἀνοικτά μυαλά» μᾶς ἀποκαλοῦν ἀπό τήν πλευρά τους «παλιοημερολογίτες» «φανατικούς» «στενόμυαλους καί πλανεμένους». Ὑπάρχει καί μία τρίτη μερίδα, χριστιανῶν, πού δέν θέλουν νά χάσουν τό βόλεμά τους, καί νά θυσιάσουν κάτι, ὀπότε ἀντιμετωπίζουν μέ χλιαρότητα τό θέμα.
Ἔχουμε ὅμως, καί ἐμεῖς δικαίωμα νά ἐρωτήσουμε τούς συνοδοιπόρους αὐτούς τοῦ Ἀντιχρίστου: Ποιοί εἶναι οἱ «παράξενοι καί κολλημένοι», ἐμεῖς πού ἀρνούμαστε ἕνα συγκεκριμένο ἀριθμό, ἀπηγορευμένο ἀπό τήν Ἀποκάλυψη, δηλαδή τό 666, ἤ κολλημένοι εἶναι οἱ Νεοεποχίτες οἱ ὁποῖοι ἀπορίπτουν τούς 999 τριψήφιους ἀριθμούς καί μᾶς ἐπιβάλλουν ἐτσιθελικά τόν 666, παραβιάζοντας τήν θρησκευτική μας συνείδηση;
Ἐμεῖς, ὡς ἐλεύθεροι ἄνθρωποι καί νομοταγεῖς πολίτες, προσπαθοῦμε μέ τή συλλογή ὑπογραφῶν καί μέ κάθε νόμιμη διαμαρτυρία νά ὑπενθυμίσουμε στήν πολιτεία νά σεβασθῇ τά συνταγματικῶς κατοχυρωμένα δικαιώματα τῆς προσωπικῆς μας ζωῆς καί ἐλευθερίας καθῶς καί τῆς θρησκευτικῆς μας συνείδησης. Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀρνούμαστε νά παραλάβουμε τήν ἠλεκτρονική κάρτα πολίτη, ὄχι μόνον γιά τούς παραπάνω λόγους οὔτε γιατί ἀποστρεφόμεθα την τεχνολογία, ἀλλά κυρίως διότι ἡ ἠλεκτρονική αὐτή ταυτότητα περιέχει τόν δυνώνυμο ἀριθμό τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου. Γιά λόγους Πίστεως. Διότι ἡ ἀποδοχή τοῦ 666 πού σύμφωνα μέ τήν ἀποκάλυψη εἶναι ἀριθμός - σύμβολο τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου καί χάραγμα ἰσοδύναμο τοῦ χαράγματος τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἀποτελεῖ ἐνυπόγραφη προδοσία τοῦ Χριστοῦ.
Διότι τό 666 εἶναι καθιερωμένο σύμβολο-ἐμβλημα τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, τῶν ἀντιχρίστων ὀργάνων καί ὀργανώσεων, τῶν σατανιστῶν, εἶναι φορέας ἐν δυνάμει ὅλης τῆς ἀντίχριστης φιλοσοφίας καί ἐκφράζει τήν ἀποστασία ἀπό τόν Χριστό. Πῶς λοιπόν, θά ἔχω τόν Χριστό στόν ὦμο καί τόν διάβολο παραμάσχαλα;
Ἡ Ἀποκάλυψις προειδοποιεῖ μέ τιμωρία αἰωνίου βασανισμοῦ ὅσων τολμήσουν νά λάβουν τό χάραγμα , τό ὄνομα ἤ τόν ἀριθμό τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Διά αὐτό οἱ τρισόλβιοι Ἅγιοι Πατέρες μᾶς προειδοποιοῦν καί μᾶς ἐπεξηγοῦν ὅτι οἱ ἄνθρωποι θά κρατοῦν τήν σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου 666 προτοῦ αὐτός ἐμφανισθεῖ (Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολ., Ἐφραίμ ὁ Σύρος)./
Κατά τόν Ἅγιο Ἱππόλυτο, ἡ χρησιμοποίηση τοῦ ἀριθμοῦ 666 ἰσοδυναμεῖ μέ ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ Βαπτίσματος (PG 10, 923-33).
Οἱ Ἅγιοι Ἀνδρέας καί Ἀρέθας Καισαρείας, μιλώντας περί τῶν ἐρχάτων χρόνων μᾶς προφητεύουν ἀνατριχιαστικά τίς σημερινές σατανικές ἠλεκτρονικές κάρτες μέ τό 666, ἰδιαίτερα τήν ὑποχρεωτική γιά ὄλους κάρτα τοῦ πολίτη, ἡ ὁποία θά φέρη καί τήν φωτογραφία τοῦ κατόχου.
Εἰδικώτερα τό χάραγμα 666 τό ὀνομάζουν οἱ Ἅγιοι αὐτοί Πατέρες «ψῆφον» (PG 106, 340). Δηλαδή, μᾶς προειδοποιοῦν ὅτι ὁ σατανᾶς θά δώση στούς ἀνθρώπους τῶν ἐσχάτων χρόνων «ψῆφον ἐντριβῆ». Ψῆφος σημαίνει μικρό πλακίδιο (σάν τραπουλόχαρτο), μέ τό ὁποῖο ἐψήφιζαν τήν ἐποχή ἐκείνη οἱ ἄνθρωποι, ἀναγράφοντας ἐπάνω σέ αὐτό τό ὄνομα τῆς ἀρεσκείας των. Ἡ λέξιςξ ἐντριβῆς- τοῦ ἐντριβοῦς σημαίνει πλακίδιο σάν τραπουλόχαρτο καθημερινῆς χρήσεως, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι οἰ σημερινές σατανικές ἠλεκτρονικές κάρτες μέ τό 666 καί ὅπως θά εἶναι σέ λίγο ἡ ἠλεκτρονική κάρτα τοῦ πολίτη.
Στό κατά Ἰωάννη Εὐαγγέλιο στό Γ κεφάλαιο ὁ Κύριος μᾶς ἀναφέρει ὅτι «τά ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ’ ὄνομα, καί ἐξάγει αὐτα. Καί τά πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασι τήν φωνήν αὐτοῦ. Ἀλλοτρίῳ δέ οὐ μή ἀκολουθήσουσιν, ἀλλά φεύξονται ἀπ’ αὐτοῦ ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τήν φωνήν». Τό μεγαλύτερο ἀγαθό πού χάρισε στόν ἄνθρωπο ὁ Θεός εἶναι τό αὐτεξούσιο. Αὐτό τό αὐτεξούσιο τώρα, θέλει ὁ ἀντίχριστος νά τοῦ τό παραδώσωμε ἐτσιθελικά, ἐκβιάζοντάς μας μέ τήν στέρηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ἀν δέν πάρουμε αὐτήν τήν κάρτα τοῦ πολίτη μέ τό 666, πού μάς μετατρέπει σέ ἕνα ἀριθμό, ἀπρόσωπο, χάνοντας τό κατ’ εἰκόνα καί ἀδυνατώντας νά φθάσουμε τό καθ’ ὁμοίωσιν. Καί ἐνῶ ὁ Κύριος φωνάζει τά πρόβατά του κατ’ ὅνομα, τό ὄνομα πού δίνεται σέ κάθε πιστό τήν ἠμέρα τῆς βαπτίσεώς του, καί πού συντάσεται μέ τόν Χριστό καί ἀποτάσεται τόν Σατανά, τώρα ὁ Ἀντίχριστος θέλει νά μᾶς δώσει ἕνα ἰσόβιο ἀριθμό, ποῦ μᾶς ἀποτάσσει ἀπό τόν Χριστό καί μᾶς συντάσει στό κράτος του, καί τελικά μετά θάνατον στήν αἰώνιο κόλαση.
Ἀπό τά παραπάνω ἁγιογραφικά καί ἁγιοπατερικά ἐπιχειρήματα γίνεται σαφές ὅτι ὁ ἀριθμός 666 τοῦ Ἀντιχρίστου εἶναι ἀσυμβίβαστος μέ τήν χριστιανική μας ἰδιότητα καί ὅτι ἀποτελεί ἄρνηση Χριστοῦ ἡ παραλαβή τῆς ἠλεκτρονικής κάρτας τοῦ πολίτου. Ἔφθασε ἡ ὥρα νά δοκιμασθῆ ἡ πίστη μας στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ἡ περίοδος τοῦ ἀκίνδυνου Χριστιανισμοῦ πέρασε. Ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανός δέν ἐπιτρέπεται νά κρατᾶ στό ἕνα χέρι τόν Τίμιο Σταυρό τοῦ Σωτήρος Χριστοῦ καί στό ἄλλο τόν ἀπαίσιο ἀριθμό 666 τοῦ Ἀντιχρίστου. Κανείς δέν μπορεῖ νά δουλεύει σέ δύο Κυρίους.
Ἀς προσευχόμαστε στόν Κύριο καί Σωτήρα Χριστό, νά μᾶς ἐνδυναμώση καί νά μὰς ἐνισχύση, νά μείνουμε πιστοί μέ τήν Χάρη Του στό ἱερό Εὐαγγέλιο, νά μήν ὑποκύψουμε ἀπό δειλία, ὀλιγοπιστία ἤ φιλοτομαρισμό στήν στέρηση τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, προκειμένου νά δεχθοῦμε τήν κάρτα τοῦ πολίτη μέ τόν ἀριθμό-χάραγμα 666, καί νά γίνουμε σημαδεμένοι τοῦ Ἀντιχρίστου.(Τέλος)
www.proskynitis.blogspot.com